Z wizytą u Simony

To zakrawa o absurd, że Panek kończący studia biologiczne oraz leśnictwo, do zeszłego roku kompletnie nie wiedział o istnieniu Simony Kossak! Żeby jakoś usprawiedliwić tą ignorancję muszę napisać, że Pani Simona była znana ze swojej bezkompromisowości, przez co była mocno skłócona ze środowiskiem akademickim, czyli skazana na ostracyzm, z leśniczymi podobno wojowała jeszcze bardziej, a jej audycje radiowe jakoś na naszą wieśkę nie docierały.
W długi weekend majowy byliśmy na Podlasiu, a pobyt w Białowieży zwieńczyliśmy wizytą w Dziedzince, którą dzieliła ze swoim partnerem Lechem Wilczkiem.

Już sama droga do leśniczówki jest ciekawa, ponieważ las po jednej stronie zagospodarowany jest przez Lasy Państwowe, a z drugiej należy do Parku Narodowego. Przy odrobinie wyobraźni i chęci zrozumienia można sobie tutaj uzmysłowić jaka tragedia wydarzyła się w Puszczy Białowieskiej przy okazji "afery Szyszki".

Budynek w chwili obecnej jest opuszczony, a wstęp na posesję zabroniony, dlatego przebiegłem teren z duszą na ramieniu, w ciągłej obawie że za chwilę przybędzie Straż Leśna i wlepi mandat.

Pod koniec życia musiała się przeprowadzić do zakupionego domu w Białowieży, który również obecnie jest zamknięty i zapuszczony, a przed stoi jej ostatni, niszczejący "Maluch".
Całość aż wrzeszczy o zabezpieczenie i otwarcie kameralnego muzeum!

Fafik's travels 27 - Podlasie: Soce

Soce, to niewielka szeregowa wieś, składająca się z dwóch równoległych osad (ulicówek), przedzielonych rzeczką Rudnią i nieoficjalnie nazwanych - Mokrany i Suchlany.

Wraz z sąsiadującymi Puchłami oraz Trześcianką, wchodzi w skład tzw. Krainy Otwartych Okiennic, słynącej z bogato zdobionych (piękna ornamentyka w formie nad- i podokienników, okiennic, wiatrownic, narożników, a także dekoracyjnego oszalowania elewacji i szczytów), drewnianych domów.

 

Żeby nie było wątpliwości, to wszystkie chaty są tak strojne, a nie tylko pojedyncze domy.
Na miejscu stoi sporo odświętnie udekorowanych krzyży wotywnych,

a także znadująca się nad potokiem Hatok, dębowa kaplica słupowa z 1861 r. z rytą w drewnie ikoną św. Jana Chrzciciela.

Tak prawdopodobnie wygląda wiejski Eden.

Fafik's travels 27 - Podlasie: Bielsk Podlaski

Późnobarokowy ratusz

Bielsk Podlaski to prawosławne zagłębie. 

W mieście znajduje się kilka cerkwi (starych i nowych). 

Jest ich aż tyle, że z racji ograniczonych możliwości czasowych, nie dałem rady obejrzeć wszystkich.

Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny

Cerkiew św. Michała Archanioła

Prawosławna kaplica

Ratusz (foto nr 1) jest główną siedzibą Muzeum Podlaskiego, w którym pokazywana była ciekawa ekspozycja kompletnie mi nieznanych ręczników obrzędowych.

Najciekawszym zabytkiem rzymskokatolickim jest Bazylika Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Mikołaja.

Natomiast wśród starych uliczek, można natknąć się na ciekawe reklamy.

Fafik's travels 27 - Podlasie: Szlak Drzewo i Sacrum

Na terenie wyznaczonym trasą Bielsk Podlaski - Hajnówka - Zabłudów - Bielsk Podlaski wytyczony jest szlak "Drzewo i Sacrum", gdzie można podziwiać zabytki drewnianej architektury świeckiej i sakralnej.

W dzisiejszym odcinku skupię się tylko na świątyniach, a dokładniej cerkwiach, gdyż tereny te zamieszkane są głównie przez ludność wyznania prawosławnego. Dwa pierwsze kościoły nie należą do tego szlaku, ale wpisują się w prezentowany klimat, który przy odrobinie wyobraźni może przywodzić na myśl rosyjskie baśnie.

Mostowlany - Cerkiew pw. św. ap. Jana Teologa

Juszkowy Gród - Cerkiew Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy

Łosinka - Cerkiew pw. św. Apostoła Jakuba

Czyże - Cerkiew pw. św. św.  Kosmy i Damiana

Stary Kornin - Cerkiew pw. św. Michała Archanioła

Dubicze Cerkiewne - Cerkiew pw. Opieki Matki Bożej

Orla - Cerkiew pw. św. Michała Archanioła

Parcewo - Cerkiew pw. św. Dymitra Sołuńskiego

Ryboły - Cerkiew pw. św. Jerzego

Puchły - Cerkiew pw. Opieki Matki Bożej

Trześcianka - Cerkiew pw. św. Michała Archanioła

Narew - Cerkiew pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego

Fafik's travels 27 - Podlasie: Święta Góra Grabarka

Powstanie najważniejszego prawosławnego miejsca kultu, wiąże się z epidemią cholery, która wybuchła w lipcu 1710 w pobliskich Siemiatyczach. Spowodowało to panikę wśród mieszkańców miasta, którzy zaczęli masowo je opuszczać kryjąc się w okolicznych lasach. Uciekinierzy znaleźli schronienie na wzgórzu, spod którego wypływa strumień. Legenda głosi, że kto napił się wody z tego cieku ten ocalał z pogromu.

Obecnie znajduje się tutaj utworzony w 1947 monaster żeński Świętych Marty i Marii, 3 klasztorne cerkwie: Przemienienia Pańskiego (świątynia parafialna), Ikony Matki Bożej Wszystkich Strapionych Radość i refektarzowa – Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy, 2 Domy Pielgrzyma (drewniany i murowany) oraz prawosławny cmentarz, a cały teren porastają drzewa i niezmierzony las krzyży wotywnych.

W nocy 12/13 lipca 1990 została podpalona cerkiew Przemienienia Pańskiego. Ogień strawił doszczętnie całą świątynię. Ocalał jedynie ewangeliarz oraz dwie ikony – św. Mikołaja i Zbawiciela. 

Świątynia została odbudowana, jednakże ślady pożaru pozostały do dzisiaj, na krzyżach stojących najbliżej budynku.

Fafik's travels 27 - Podlasie: Zapomniany Drohiczyn

DROHICZYN

Wspomniana wczoraj historyczna stolica Podlasia, miejsce koronacji jedynego króla w dziejach Rusi (Daniela Romanowicza - prawnuka Krzywoustego), występujący w "Potopie" Sienkiewicza, wówczas największe miasto w regionie, który w zawierusze dziejów przekształcił się w prowincjonalne miasteczko do tego stopnia, że w filmiku promocyjnym województwa podlaskiego, nie poświęcono mu ani sekundy.

Karygodny błąd!

Żadna Białowieża, żaden Goniądz, ani Supraśl, tym bardziej Siemiatycze, a już wcale pominięte w podlaskiej relacji Krynki (kompletnie marnują swój potencjał), nawet bajkowy Tykocin, nie zasługują na miano najbardziej malowniczego miasteczka Podlasia (jeśli nie całej Polski).

Położony na wysokim brzegu Bugu,

skąd rozpościera się przepiękny widok na tą dziką rzekę.

Taki mały (żwawym krokiem można go obejść w pół godziny), a przy tym niezwykle bogaty w zabytki.

Na początku XVII w. (w czasach swojej świetności) były tutaj 3 kościoły, 5 cerkwi i 4 klasztory w tym dwa katolickie (franciszkanów i benedyktynek), dodatkowo szpital, apteka i szkoła. 

Obecnie podziwiać można: 

Zespół klasztorny Jezuitów

z Katedrą Trójcy Przenajświętszej.

Kościół Franciszkanów pw. Wniebowzięcia NMP

Zespół klasztorny Benedyktynek z kościołem pw. Wszystkich Świętych, który swoją fasadą kojarzył mi się z Soborem Zmartwychwstania Pańskiego w Petersburgu.

Cerkiew Świętego Mikołaja

Przydrożną kapliczkę barokową, z drewnianą figurą św. Jana Nepomucena

oraz kilka dodatkowych atrakcji (bunkry, zabytkowe domy, czy nieistniejącą obecnie lewobrzeżną część miasta, zwaną Ruską Stroną).

Nawet miejskie toalety są zabytkowe, a do tego wyposażone jak na XXI wiek przystało (na ścianie wisi komputer z darmowym dostępem do internetu).

W ramach poznawania nowych smaków (jeść przecież trzeba), gorąco zachęcam Państwa do wizyty w Pensjonacie Irena (można tam również otrzymać tani, wygodny nocleg), 

gdzie serwowane są regionalne zaguby (kluski nadziewane surowymi, tartymi ziemniakami).

Niebo w pyszczku!!!
Nie zjeść zagubów w Drohiczynie, to jak nie skosztować śledzia nad Bałtykiem, czy oscypka w górach.
Nasza towarzyszka podróży, która była już tutaj poprzednim razem, specjalnie dzwoniła do lokalu dzień wcześniej (żeby na pewno były), a później wyciskała ze swojego autka maksymalne parametry (żeby koniecznie zdążyć przed zamknięciem).

Jeżeli jesteście już na Podlasiu, w żadnym wypadku nie omijajcie tego miasteczka!